“Het komt er zo aan!”

“Het komt er zo aan!” Blogpost
173

U hebt geen idee hoeveel keer per week ik ontzettend hard vloek en vervolgens duivelskunsten moet uithalen…

En het is allemaal de schuld van de smartphone. Dat vermaledijde toestel dat mijn werk efficiënter moet maken en mijn productiviteit keihard naar ongekende toppen jaagt. Niets is minder waar. En volgens mijn vriendin is het allemaal mijn eigen fout.

Ik ben verslingerd aan apps. Apps om mijn to do’s bij te houden, apps om mijn prioriteiten te rangschikken, mijn agenda’s te synchroniseren, bij te houden wat ik voor wie gedaan heb tegen welke prijs. Je kunt het zo gek niet bedenken of ik heb er de app voor. Erger nog, meestal bevinden zich op dat terrein meerdere spelers, en omdat je nooit weet wie nu echt de beste, handigste app heeft, haal ik ze allemaal binnen.

Tot daar is er nog geen probleem. Je zou het eerder een afwijking kunnen noemen, van een jongentje met een onwrikbaar geloof in technologie.

Het probleem ontstaat wanneer je enerzijds erg voluntaristisch ingesteld bent en anderzijds een blind vertrouwen hebt in de technologie, die alles voor me gaat organiseren.

Het voluntaristische is simpel. Ik denk nog steeds dat ik alles kan - en ik wil ook zoveel mogelijk doen – voor iedereen, op quasi geen tijd. ‘Ja, dat doe ik gauw!’ ‘Komt in orde, einde van de dag heb je dat’… zonder blikken of blozen uit ik dat soort zinnetjes, als het al begint te schemeren… Volstrekt niet gehinderd door enige realiteitszin. Ik schrijf dat ook niet meteen op. Geheugensteuntjes zijn voor watjes. Ik ben zo begaan met mijn klanten dat ik dat onmogelijk kan vergeten.

Tot ik gebeld word, omdat ik ergens verwacht word… oei, dat stond wel ergens ingeschreven, maar kennelijk niet in de juiste agenda. Haastig raap ik alles bij elkaar, dit moet nu eventjes, snel… de rest doe ik daarna dan wel. Veel te laat kom ik terug op kantoor, blij dat ik een kleine ramp bezworen heb.

De mailbox kreunt onder vragen en opdrachten. Ik begin eraan. Dan is dat ook weer weg. Want dat heb ik gelezen. Je moet kleine taken niet uitstellen, regel ze meteen.

De volgende ochtend realiseer ik me – vaak na licht aandringen van ‘betrokken partijen’ dat ik ook nog één en ander zou opleveren. In het beste geval herschik ik alle to do’s van die dag en werk door. Om de schade te beperken.

Meestal ben ik zo gefrustreerd en boos op mezelf, dat ik op zoek ga - op het internet - naar methodes om timemanagement en taken beheersbaar te maken. Godzijdank is er altijd wel iets nieuws en iets beter. Daar verspil ik dan een halve dag aan. Want nu moet het voor eens en voor altijd gedaan zijn. En ik voeg een dimensie toe aan mijn georganiseerde chaos.

Maar nu ben ik er zeker van dat ik de oplossing gevonden heb. The Bullet Journal. Een geweldig agendasysteem en een takenlijstje. En je hebt er mooie schriftjes voor nodig want het is niet digitaal. Al hebben ze wel een app…

Ik ben er zeker van. 2018 wordt mijn jaar. Nooit meer worstelen met een deadline. Ik houd u op de hoogte!

OVER DE AUTEUR

Everaert Guido

Everaert Guido

Jouw comment

Log in om een comment toe te voegen

E-mailadres niet geverifieerd

Nog geen lid? Maak jouw profiel aan.

Recente comments