Hey, heb je eventjes tijd?

Hey, heb je eventjes tijd? Blogpost
886

Hey, heb je eventjes tijd? Het blijkt dat de gemiddelde werknemer 23 minuten nodig heeft om een werkonderbreking te verwerken en opnieuw zijn taken aan te vatten.

Het is niet dat de taken op zich noodzakelijkerwijs meer tijd vergen om uit te voeren. Werkonderbrekingen zijn ingrijpend omwille van de onrust die ze veroorzaken: prikkelbaarheid, zorgen en extra druk omdat men minder tijd heeft om de taken uit te voeren, wat vaak leidt tot meer fouten. Op langere termijn kan dit zelfs leiden tot angst, depressie en zwakke impulscontrole. En wie wordt aansprakelijk gesteld voor die fouten? Juist geraden, niet de onderbrekers.

We lijden allemaal aan kortetermijngeheugenverlies

Hoewel we in een wereld leven waarin de onderbrekingscultuur niet alleen getolereerd maar zelfs toegejuicht wordt (wanneer zag je voor het laatst een functiebeschrijving zonder ‘in staat om te multitasken’ in het competentieprofiel?), kan het menselijke brein zich nog altijd niet concentreren op twee dingen tegelijkertijd.

De mens kan natuurlijk meer dan één ding tegelijkertijd doen, zoals koffie drinken tijdens een vergadering of rijden en naar muziek luisteren. Maar we kunnen ons niet focussen op beide zaken. Wat we verkeerdelijk ‘multitasking’ noemen, zou ‘snel schakelen tussen taken’ genoemd moeten worden. En dat heeft een prijskaartje.

Om te schakelen in onze gedachtegang moeten we ons kortetermijngeheugen gebruiken. Maar dat is al snel vol. Het RAM-geheugen van jouw computer werkt op een vergelijkbare manier: als het RAM-geheugen vol is, moet de processor de vaste schrijf gebruiken (het langetermijngeheugen) om oude gegevens in het RAM-geheugen te vervangen door nieuwe gegevens, waardoor de werking van de computer vertraagt.

Als de hersenen te veel informatie krijgen, worden de stimuli in een wachtrij geplaatst en proberen de hersenen niet om ze allemaal samen te verwerken. Als er te snel te veel stimuli komen, zullen uiteindelijk enkel de eerste stimuli in de wachtrij geplaatst worden en zal de rest genegeerd worden.

De cognitieve kostprijs van multitasking

Moeten werkgevers dan op zoek naar “seriële taakuitvoerders”? Dat is betwistbaar. Verschillende studies hebben aangetoond dat mentaal schakelen veel eist van het cognitieve prestatievermogen. Dat resulteert onder andere in minder concentratie en een beperkt leer- en prestatievermogen. Volgens de Universiteit van Londen kan multitasking jouw IQ zelfs met 15 punten verlagen, wat het equivalent is van marihuana roken of een hele nacht opblijven.

Multitasking beperkt ook jouw creatieve probleemoplossingsvaardigheden en heeft een impact op de zone van jouw hersenen die verantwoordelijk is voor empathie en emotionele controle. Het klopt: hoe meer je multitaskt, hoe kleiner de kans is dat je vriendelijk bent tegen anderen!

In de aandachtseconomie is FOMO (Fear Of Missing Out of angst om iets belangrijks of leuks te missen) uitgegroeid tot de nieuwste verslaving, waardoor snel schakelen moeilijk op te geven is. Ondanks de mentale uitputting en het gebrek aan productiviteit raken sommige mensen bezeten van de dopamineaanmaak door vermeende ‘succesvolle multitasking’, waardoor ze denken dat ze efficiënt zijn, terwijl dat eigenlijk niet zo is.

Terugkeren naar ‘unitasking'

Om te genezen van een multitasking-verslaving en de concentratie te verbeteren, kunnen lichaamsbeweging en meditatie al veel doen. Lichaamsbeweging zorgt voor een gezondere dopamine-boost, terwijl mensen die regelmatig mediteren vaak blijk geven van een betere focus, een beter geheugen, een kwaliteitsvollere slaap, meer creativiteit en minder stress.

Probeer als je werkt te luisteren naar je bioritme door de moeilijkste taken aan te pakken als jouw alertheid het hoogst is. De meeste volwassenen hebben het beste denkvermogen in de late voormiddag, als de alertheid en de concentratie hun piek bereiken. Bescherm jouw ‘quality time’ door rommel weg te werken, jouw agenda te blokkeren en indien nodig neen te zeggen tegen collega’s (je zal mij hier later dankbaar voor zijn).

Een van de manieren waarop je je focus kunt terugkrijgen, is door de Pomodorotechniek toe te passen. Het idee is eenvoudig: wapen jezelf met een keukentimer, stel die in op 25 minuten en focus je op één enkele taak waaraan je 100% van jouw aandacht schenkt. Schakel misschien ook alle meldingen op je toestellen uit.

Als de tijd verstreken is, sta je recht en beweeg je wat; te lang neerzitten kan desastreus zijn voor jouw gezondheid! Neem enkele minuutjes tijd om jouw e-mails te raadplegen of een glaasje water te drinken, of beloon jezelf door je sociale media te raadplegen of een blogpost te lezen. Als je weet dat er voor alles een tijd is, kan je jouw brein trainen om afleiding af te blokken en de duur van deze ‘sprints’ geleidelijk aan te verlengen.

Het is aan jou om de gewoonte te breken, maar ook om jouw collega’s op te voeden om de mentaliteit op kantoor te veranderen. Deel dit artikel met hen om het gesprek op gang te brengen!

OVER DE AUTEUR

Raby Audrey

Raby Audrey

Audrey Raby is strategisch consulent, storyteller en moeder. Ze stond aan het hoofd van verschillende marketing- en communicatiebureaus in Montreal nadat zij meer dan 8 jaar in Brussel actief was als expat schrijver en projectmanager.

Jouw comment

Log in om een comment toe te voegen

E-mailadres niet geverifieerd

Nog geen lid? Maak jouw profiel aan.

Recente comments